22 april 2026 heeft Lev afscheid genomen van het aardse bestaan. Wij gaan onze prachtige beer ongelooflijk hard missen...
Maar er is ook zoveel dankbaarheid.
Dankbaar dat Lev zijn familie ons vond.
Dankbaar dat we zo een fijn contact gehouden hebben onderling.
Dankbaar dat ik de gok nam met Lev. Want zijn geschiedenis was op bepaalde punten aardig pittig. Maar dat was niet alles wat Lev was. Lev was ook trouw, een grapjas, beschermer, speelvogel, happy, ....
Ik ben dankbaar voor Lev zijn vertrouwen welk over tijd groeide, de vriendschap en alles waar onze prachtige zilverrug voor staat.
Toen Lev er klaar voor was, opende hij zijn hart en toonde zijn allermooiste zelf. Dat ging niet vanzelf. Lev kwam immers uit een liefdevolle familie en de gewenning van verandering heeft ook tijd gevraagd.
Daarbovenop kreeg Lev meer grenzen aangegeven en ja, dat maakte het ook pittig voor een lange tijd. Maar weet je, ook een tien jarige hond kan nog leren onder juiste begeleiding. Zolang je maar de tijd neemt, de juiste weg zoekt, geduld hebt en hun tempo volgt.
Lev was uniek, een familieman. Statig en trots.
Ik ben ongelooflijk dankbaar om hem vriend te mogen noemen. Leffiebeer was de beste 🥰
Sinds deze week staat er een prachtig aandenken in de tuin, in de vorm van een trotse zilverrug. Deze gaat onze tuin, huis en inwoners blijven beschermen. Net zoals onze Lev dat deed. ✨
Bedankt voor de tijd die we samen mochten doorbrengen sweetie 💛
Reactie plaatsen
Reacties